Possibly the worst aspect of any form of statism is not that individuals are treated instrumentally and their property rights are regularly violated, but that the vast majority of both the victims and the perpetrators of these happenings consider them as "normal" and "uncontroversial", as if propelled by some form of anthropological necessity. They do not normally think that siding with such a system requires asking oneself very seriously some fundamental economic (do I believe that institutionalized, regularized violence and coercion can generate or safeguard prosperity?) and moral questions (do I condone institutionalized, regularized violence and coercion, especially if perpetrated by myself?), nor do they normally conceive that such a system can be fundamentally contested on the basis of answering such questions in the negative (here is my take on why this is the case).
In other words, the problem is not that the vast majority of statists answer certain fundamental questions in the way that, for various reasons, might be thought of as misguided or wrong. The problem is that they grow into a world view that removes such questions from the ambit of questions worth asking or even thinking in the first place. To put it differently, the intellectual isolation of a libertarian consists not in the fact that he or she is in the minority, but in the fact that, at least as of now, the majority does not even think of the relevant issues in terms of majority and minority positions. This does not make the task of the libertarian hopeless, but it certainly makes it all the more formidable.
Tuesday, December 3, 2013
Saturday, November 23, 2013
A Short Note on the Volatility of Bitcoin
The volatility of bitcoin should not be in the least surprising, since - given its very small capitalization and marketability relative to its intended role as a currency - its size and liquidity is curently roughly equivalent to that of a penny stock as compared with major exchange-listed companies, and its growth prospects and the attendant uncertainty roughly equivalent to that of an early-stage biotech company. In other words, it meets all the characteristics of a highly speculative financial instrument, especially given its additional advantage of being a hedge against rapidly inflating fiat monies. It will gradually lose these characteristics as its capitalization, marketability, and liquidity grow, and its price will subsequently stabilize.
Friday, November 22, 2013
Dwa popularne antylibertariańskie chochoły (niemożliwość samoposiadania, nieużyteczność etycznych aksjomatów) i odnośne odpowiedzi
Chochoł nr 1: Samoposiadanie jest niemożliwe, gdyż relacja własności występuje zawsze między dwoma obiektami - właścicielem a własnością - a w przypadku samoposiadania mamy do czynienia tylko z jednym obiektem. Aby uniknąć powyższego problemu, potrzebne jest przyjęcie kontrowersyjnych tez o dualizmie ciała i jaźni bądź mózgu i umysłu, albo też stworzenie odpowiednio skomplikowanej, ale wciąż tautologicznej relacji tożsamości między podmiotem działającym a jego właścicielem.
Odpowiedź: Samoposiadanie jest nietautologiczną relacją zwrotną niezależną od przyjętej filozofii umysłu. Wygląda ona następująco: "podmiot działający X = właściciel podmiotu działającego X". Istnieje mnóstwo zupełnie niekontrowersyjnych relacji analogicznych, np. "kochający X-a = kochany przez X-a" (narcyzm) albo "X odczuwający ból = X zadający ból" (masochizm). Ostentacyjny fizykalista może sobie za "podmiot działający X" podstawić "mózg umieszczony w ciele X" i w żaden sposób nie zmieni to logicznego charakteru tej relacji. Jest ona nietautologiczna dlatego, że polega na syntetycznym a priori wydedukowaniu albo intuicyjnym zrozumieniu tego, że dwa różne ujęcia (senses) danego zjawiska odpowiadają temu samemu jego podmiotowi (reference).
Chochoł nr 2: Zjawiska i pojęcia graniczne bądź nieostre (pełnoletność, warunki konieczne pierwotnego zawłaszczenia, itp.) wykazują sprzeczność logiczną albo przynajmniej praktyczną nieużyteczność aksjomatów nieagresji i samoposiadania.
Odpowiedź: Aksjomaty z definicji opisują pojęcia abstrakcyjne (liczby, kształty, relacje, wartości, itp.), a więc pojęcia nieostre w odniesieniu do empirycznej rzeczywistości. W związku z tym stwierdzenie, że zjawisko nieostrości wyżej wspomnianych pojeć w danej sytacji empirycznej może dowodzić sprzeczności aksjomatu jest elementarnym błędem kategorialnym. Dla libertarianina lockowsko-rothbardiańskiego aksjomaty nieagresji i samoposiadania są fundamentami logicznej struktury interpretacyjnej, którą można nastepnie odnosić do poszczególnych nieostrych sytuacji empirycznych, tak samo jak aksjomaty arytmetyki czy geometrii są takimi fundamentami dla inżyniera czy przyrodnika. Etatysta, w tym również etatysta konserwatywno-liberalny, nie posiada żadnych tego rodzaju niearbitralnych fundamentów - wydaje mu się, że kontekst może w danej sytuacji posłużyć za logiczną podstawę swojej własnej interpretacji, ale tak być nie może, bo fakty empiryczne (w przeciwieństwie do faktów logicznych) nie mogą interpretować samych siebie ani dostarczać sobie samym jakichkolwiek niearbitralnych kryteriów normatywnych (etatystyczne kryterium "ad baculum" jest oczywiście z moralnego punktu widzenia całkowicie arbitralne).
Odpowiedź: Samoposiadanie jest nietautologiczną relacją zwrotną niezależną od przyjętej filozofii umysłu. Wygląda ona następująco: "podmiot działający X = właściciel podmiotu działającego X". Istnieje mnóstwo zupełnie niekontrowersyjnych relacji analogicznych, np. "kochający X-a = kochany przez X-a" (narcyzm) albo "X odczuwający ból = X zadający ból" (masochizm). Ostentacyjny fizykalista może sobie za "podmiot działający X" podstawić "mózg umieszczony w ciele X" i w żaden sposób nie zmieni to logicznego charakteru tej relacji. Jest ona nietautologiczna dlatego, że polega na syntetycznym a priori wydedukowaniu albo intuicyjnym zrozumieniu tego, że dwa różne ujęcia (senses) danego zjawiska odpowiadają temu samemu jego podmiotowi (reference).
Chochoł nr 2: Zjawiska i pojęcia graniczne bądź nieostre (pełnoletność, warunki konieczne pierwotnego zawłaszczenia, itp.) wykazują sprzeczność logiczną albo przynajmniej praktyczną nieużyteczność aksjomatów nieagresji i samoposiadania.
Odpowiedź: Aksjomaty z definicji opisują pojęcia abstrakcyjne (liczby, kształty, relacje, wartości, itp.), a więc pojęcia nieostre w odniesieniu do empirycznej rzeczywistości. W związku z tym stwierdzenie, że zjawisko nieostrości wyżej wspomnianych pojeć w danej sytacji empirycznej może dowodzić sprzeczności aksjomatu jest elementarnym błędem kategorialnym. Dla libertarianina lockowsko-rothbardiańskiego aksjomaty nieagresji i samoposiadania są fundamentami logicznej struktury interpretacyjnej, którą można nastepnie odnosić do poszczególnych nieostrych sytuacji empirycznych, tak samo jak aksjomaty arytmetyki czy geometrii są takimi fundamentami dla inżyniera czy przyrodnika. Etatysta, w tym również etatysta konserwatywno-liberalny, nie posiada żadnych tego rodzaju niearbitralnych fundamentów - wydaje mu się, że kontekst może w danej sytuacji posłużyć za logiczną podstawę swojej własnej interpretacji, ale tak być nie może, bo fakty empiryczne (w przeciwieństwie do faktów logicznych) nie mogą interpretować samych siebie ani dostarczać sobie samym jakichkolwiek niearbitralnych kryteriów normatywnych (etatystyczne kryterium "ad baculum" jest oczywiście z moralnego punktu widzenia całkowicie arbitralne).
Tuesday, November 5, 2013
A Realistically Optimistic Scenario for the Future
1. The exponential development of the global Internet culture, intensifying global migration processes, and the rapid development of communication and transaction technologies will jointly result - sooner than most would anticipate - in the dissolution and eventual disappearance of the presently dominant nationalistic, "patriotic", and other worldviews based on morally arbitrary, tribal divisions.
2. The disappearance of the abovementioned worldviews coupled with the emergence of unprecedentedly effective opportunities for developing grey market entrepreneurship (bitcoin, seasteading, 3D printing, etc.) and the practically universal availability of independent, non-ideological education (MOOCs, private online academies, etc.) will lead to the disintegration of the structurally insolvent nation states. All resources under their control will be auctioned off and transferred into the hands of private entrepreneurs or placed in newly created private equity or mutual funds, the shares in which will be distributed among the members of local communities.
3. A world divided into states, nations, and political institutions will be replaced by a world composed of hundreds of thousands or even millions of independent economic zones, neighborhood associations, charter cities, and other forms of contractual, propertarian arrangements integrated through free trade and the global division of labor. With the disappearance of institutionalized, large-scale aggression of states and the balkanizing national conflicts, as well as with the strengthening of a global culture based on respect for individual liberty and property, there will be an explosion of a practically infinite variety of voluntary, bottom-up social institutions, both for-profit and non-profit. The disappearance of the conviction that everyone has a right to live at the expense of others will result in the strengthening of the family bond, the neighborly bond, the professional bond, and the universal, philanthropy-inducing human bond. The human race will not become perfect, but the evolutionary process of technological progress, development of free enterprise, universalization of access to free knowledge, and increasing cultural interconnection will lead it to reject the most irrational and destructive elements of its Paleolithic heritage. Considering a rapid increase in the pace of development of the above processes, all of their consequences described here can, with a bit of luck, fully materialize within the next couple hundred years.
2. The disappearance of the abovementioned worldviews coupled with the emergence of unprecedentedly effective opportunities for developing grey market entrepreneurship (bitcoin, seasteading, 3D printing, etc.) and the practically universal availability of independent, non-ideological education (MOOCs, private online academies, etc.) will lead to the disintegration of the structurally insolvent nation states. All resources under their control will be auctioned off and transferred into the hands of private entrepreneurs or placed in newly created private equity or mutual funds, the shares in which will be distributed among the members of local communities.
3. A world divided into states, nations, and political institutions will be replaced by a world composed of hundreds of thousands or even millions of independent economic zones, neighborhood associations, charter cities, and other forms of contractual, propertarian arrangements integrated through free trade and the global division of labor. With the disappearance of institutionalized, large-scale aggression of states and the balkanizing national conflicts, as well as with the strengthening of a global culture based on respect for individual liberty and property, there will be an explosion of a practically infinite variety of voluntary, bottom-up social institutions, both for-profit and non-profit. The disappearance of the conviction that everyone has a right to live at the expense of others will result in the strengthening of the family bond, the neighborly bond, the professional bond, and the universal, philanthropy-inducing human bond. The human race will not become perfect, but the evolutionary process of technological progress, development of free enterprise, universalization of access to free knowledge, and increasing cultural interconnection will lead it to reject the most irrational and destructive elements of its Paleolithic heritage. Considering a rapid increase in the pace of development of the above processes, all of their consequences described here can, with a bit of luck, fully materialize within the next couple hundred years.
Monday, November 4, 2013
Realnie optymistyczny scenariusz przyszłości
1. Wykładniczy rozwój globalnej kultury internetowej, intensyfikujące się globalne procesy migracyjne oraz skokowy rozwój technologii komunikacyjnych i transakcyjnych doprowadzą wspólnie - szybciej, niż większość przypuszcza - do rozpuszczenia i zaniku dominujących obecnie światopoglądów nacjonalistycznych, "patriotycznych" i innych opartych na moralnie arbitralnych, plemiennych podziałach.
2. Zanik wspomnianych wyżej światopoglądów w połączeniu z bezprecedensowo skutecznymi możliwościami rozwoju wolnej przedsiębiorczości w szarej strefie (bitcoin, seasteading, druk 3D, itp.) oraz praktycznie uniwersalną dostępnością niezależnej, nieideologicznej edukacji (MOOCs, prywatne akademie online, itp.) doprowadzi do rozpadu przytłoczonych strukturalną niewypłacalnością państw narodowych. Wszystkie znajdujące się pod ich kontrolą zasoby zostaną zlicytowane i przekazane w ręce prywatnych przedsiębiorców lub umieszczone w nowopowstałych prywatnych bądź spółdzielczych funduszach akcyjnych, udziały w których zostaną przekazane indywidualnym członkom lokalnych społeczności.
3. Świat podzielony na państwa, narody i instytucje polityczne zastąpi świat złożony z setek tysięcy lub nawet milionów niezależnych stref ekonomicznych, stowarzyszeń sąsiedzkich, miast czarterowych i innych form suwerennych obszarów własnościowych zintegrowanych na bazie wolnego handlu i globalnego podziału pracy. Wraz ze zniknięciem zinstytucjonalizowanej, wielkoskalowej agresji państw i bałkanizujących konfliktów narodowych, a także wraz z umocnieniem się globalnej kultury opartej na poszanowaniu indywidualnej wolności i własności powstanie praktycznie nieskończona w swojej różnorodności gama dobrowolnych, oddolnych instytucji społecznych - zarówno biznesowych, jak i charytatywnych. Wraz ze zniknięciem przeświadczenia, że każdy ma prawo żyć kosztem drugiego umocniona zostanie więź rodzinna, więź sąsiedzka, więź zawodowa i sprzyjająca nastawieniu filantropijnemu więź ogólnoludzka. Ludzkość nie stanie się doskonała, ale ewolucyjny proces postępu technologicznego, rozwoju wolnej przedsiębiorczości, upowszechniania się dostępu do wolnej wiedzy i coraz ściślejszego przenikania się kultur doprowadzi ją do odrzucenia najbardziej irracjonalnych i niszczycielskich elementów swojego paleolitycznego dziedzictwa. Biorąc pod uwagę wzrost tempa rozwoju powyższych procesów, wszystkie opisane tu ich skutki mogą przy odrobinie szczęścia zmaterializować się w pełni już w ciągu najbliższych kilkuset lat.
2. Zanik wspomnianych wyżej światopoglądów w połączeniu z bezprecedensowo skutecznymi możliwościami rozwoju wolnej przedsiębiorczości w szarej strefie (bitcoin, seasteading, druk 3D, itp.) oraz praktycznie uniwersalną dostępnością niezależnej, nieideologicznej edukacji (MOOCs, prywatne akademie online, itp.) doprowadzi do rozpadu przytłoczonych strukturalną niewypłacalnością państw narodowych. Wszystkie znajdujące się pod ich kontrolą zasoby zostaną zlicytowane i przekazane w ręce prywatnych przedsiębiorców lub umieszczone w nowopowstałych prywatnych bądź spółdzielczych funduszach akcyjnych, udziały w których zostaną przekazane indywidualnym członkom lokalnych społeczności.
3. Świat podzielony na państwa, narody i instytucje polityczne zastąpi świat złożony z setek tysięcy lub nawet milionów niezależnych stref ekonomicznych, stowarzyszeń sąsiedzkich, miast czarterowych i innych form suwerennych obszarów własnościowych zintegrowanych na bazie wolnego handlu i globalnego podziału pracy. Wraz ze zniknięciem zinstytucjonalizowanej, wielkoskalowej agresji państw i bałkanizujących konfliktów narodowych, a także wraz z umocnieniem się globalnej kultury opartej na poszanowaniu indywidualnej wolności i własności powstanie praktycznie nieskończona w swojej różnorodności gama dobrowolnych, oddolnych instytucji społecznych - zarówno biznesowych, jak i charytatywnych. Wraz ze zniknięciem przeświadczenia, że każdy ma prawo żyć kosztem drugiego umocniona zostanie więź rodzinna, więź sąsiedzka, więź zawodowa i sprzyjająca nastawieniu filantropijnemu więź ogólnoludzka. Ludzkość nie stanie się doskonała, ale ewolucyjny proces postępu technologicznego, rozwoju wolnej przedsiębiorczości, upowszechniania się dostępu do wolnej wiedzy i coraz ściślejszego przenikania się kultur doprowadzi ją do odrzucenia najbardziej irracjonalnych i niszczycielskich elementów swojego paleolitycznego dziedzictwa. Biorąc pod uwagę wzrost tempa rozwoju powyższych procesów, wszystkie opisane tu ich skutki mogą przy odrobinie szczęścia zmaterializować się w pełni już w ciągu najbliższych kilkuset lat.
Saturday, October 26, 2013
On the Perennial Topic of Austrian Apriorism
The perennial topic of Austrian apriorism started to trend in certain quarters of the Internet once again (no names will be named), so I'm using this opportunity to restate my position on it, especially given the fact that there still seems to be a great deal of confusion surrounding even its more easily interpretable aspects.
My position, which I take to be the position of Ludwig von Mises, Carl Menger, and most of their classical predecessors who worked on economic methodology (including J. B. Say, Nassau Senior, and John Cairnes), is that pure economic theory is aprioristic, i.e., logically deducible from self-evident premises embedded in and necessary to make sense of the surrounding reality of empirical contingencies.
In other words, pure economic theory is a tool to interpret empirical reality and make it intelligible in terms of the categories of human action, not a replacement for the investigation of its empirically contingent features. It provides a set of non-trivial, necessarily true statements regarding the logical structure of human action – nothing more and nothing less. It cannot and does not attempt to prove its relevance to any particular case rooted in the contingencies of the empirical world. The business of establishing such relevance belongs to other analytical tools, mental faculties, and areas of knowledge. An entrepreneur is in the business of making forward-looking judgments of relevance. A historian is in the business of making backward-looking judgments of relevance. But they both have to accept the logical (a priori) correctness of economic theory (or, for that matter, mathematical theory) if their judgments of relevance are not to be arbitrary leaps in the dark.
An economic theorist can deduce, say, the law of demand, in a purely aprioristic fashion, since it follows from a sound reflection on the logical structure of human action. This, however, does not in any meaningful sense make him an intellectual oponent of, say, a behavioral economist. If the quantity demanded of a given good rises with its price, then the theorist knows that it is not the case that the law of demand has been invalidated, but that the ceteris paribus clause built into it has been violated - in other words, the good in question is not the same good any more (the relevant social facts have changed). Then it is the job of the behavioral economist to find out what caused the change in the relevant social facts, how stable it is likely to be, how reasonable it seems to extrapolate from it, etc. To put it differently, the job of the behavioral economist is to establish what factors are capable of violating the ceteris paribus clauses of economic laws. This, however, he can do only if he accepts that in the absence of any such intervening factors the law holds as a matter of logical necessity. This does not in any sense imply that the supposed economic law is an infinitely malleable, ad hoc mental construct, since the realization that every rule has its preconditions in no way invalidates the concept of rules, their utility in describing the empirical world, or their applicability to it.
In sum, the fact that aprioristic pure theory has to be empirically embedded in order to be empirically relevant does not make it empirical. Otherwise everything of practical value (including logic and mathematics) can be called empirical and the word becomes meaningless, which is not a position that even the most hard-core empiricist could reasonably hold. For an empiricist, the sole purpose of a priori theory is to define and explicate concepts. For an Austrian, the purpose of a priori theory is to interpret the facts and to impose logically necessary constraints on their investigations. None of this can be understood - and these are in fact crucial things to understand - by thinking of economic theory as scientifically useful only to the extent that it is "empirical" or "falsifiable". Mises understood this well. So should those who question his methodology.
My position, which I take to be the position of Ludwig von Mises, Carl Menger, and most of their classical predecessors who worked on economic methodology (including J. B. Say, Nassau Senior, and John Cairnes), is that pure economic theory is aprioristic, i.e., logically deducible from self-evident premises embedded in and necessary to make sense of the surrounding reality of empirical contingencies.
In other words, pure economic theory is a tool to interpret empirical reality and make it intelligible in terms of the categories of human action, not a replacement for the investigation of its empirically contingent features. It provides a set of non-trivial, necessarily true statements regarding the logical structure of human action – nothing more and nothing less. It cannot and does not attempt to prove its relevance to any particular case rooted in the contingencies of the empirical world. The business of establishing such relevance belongs to other analytical tools, mental faculties, and areas of knowledge. An entrepreneur is in the business of making forward-looking judgments of relevance. A historian is in the business of making backward-looking judgments of relevance. But they both have to accept the logical (a priori) correctness of economic theory (or, for that matter, mathematical theory) if their judgments of relevance are not to be arbitrary leaps in the dark.
An economic theorist can deduce, say, the law of demand, in a purely aprioristic fashion, since it follows from a sound reflection on the logical structure of human action. This, however, does not in any meaningful sense make him an intellectual oponent of, say, a behavioral economist. If the quantity demanded of a given good rises with its price, then the theorist knows that it is not the case that the law of demand has been invalidated, but that the ceteris paribus clause built into it has been violated - in other words, the good in question is not the same good any more (the relevant social facts have changed). Then it is the job of the behavioral economist to find out what caused the change in the relevant social facts, how stable it is likely to be, how reasonable it seems to extrapolate from it, etc. To put it differently, the job of the behavioral economist is to establish what factors are capable of violating the ceteris paribus clauses of economic laws. This, however, he can do only if he accepts that in the absence of any such intervening factors the law holds as a matter of logical necessity. This does not in any sense imply that the supposed economic law is an infinitely malleable, ad hoc mental construct, since the realization that every rule has its preconditions in no way invalidates the concept of rules, their utility in describing the empirical world, or their applicability to it.
In sum, the fact that aprioristic pure theory has to be empirically embedded in order to be empirically relevant does not make it empirical. Otherwise everything of practical value (including logic and mathematics) can be called empirical and the word becomes meaningless, which is not a position that even the most hard-core empiricist could reasonably hold. For an empiricist, the sole purpose of a priori theory is to define and explicate concepts. For an Austrian, the purpose of a priori theory is to interpret the facts and to impose logically necessary constraints on their investigations. None of this can be understood - and these are in fact crucial things to understand - by thinking of economic theory as scientifically useful only to the extent that it is "empirical" or "falsifiable". Mises understood this well. So should those who question his methodology.
Friday, October 11, 2013
My Talks from Summer Austrian Seminar 2013
My talks on the Optimal Currency Area theory and its Austrian critique, and on Regime Uncertainty and Legal Entrepreneurship, both delivered at the Summer Austrian Seminar 2013 in Poland.
Subscribe to:
Posts (Atom)
