Saturday, April 18, 2015

Libertarianism and the Idealization of Business

When libertarians juxtapose the vices of politics with the virtues of entrepreneurship and recommend substituting entrepreneurship for politics as the most effective method of improving social welfare, they are sometimes accused of demonizing politicians and idealizing entrepreneurs, apparently forgetting that entrepreneurs, too, happen to steal, cheat, eliminate competition through dishonest methods, etc.

Such an accusation misses the essence of the libertarian argument. Admittedly, some entrepreneurs happen to engage in all the unsavory activities mentioned above, but those, by definition, are antithetical to the entrepreneurial ethos. In other words, an entrepreneur can fulfill his function perfectly well without engaging in any of those unethical activities, and one can even say that insofar as he engages in them, he ceases to be an entrepreneur and becomes a lobbyist, a rent-seeker, a plutocrat, etc.

A politician, on the other hand, must by definition engage in all the abovementioned unethical activities – the source of his income is, by definition, his ability to forcibly expropriate productive individuals, the source of his influence on social life is, by definition, his control over a monopolistic apparatus of violence and coercion, etc. In other words, the more he engages in the abovementioned unethical activities, the more full-blooded a politician he is.

In sum, it is not libertarians who demonize politicians and idealize entrepreneurs – it is politicians who demonize themselves, while entrepreneurs by definition cease to be entrepreneurs insofar as they morally diverge from the entrepreneurial ideal.

Krótki dialog z bardziej cywilizowanego świata

A: Wiesz, ten cały system „uporządkowanej anarchii” i „dobrowolnego społeczeństwa” pozostawia wiele do życzenia. Mamy bezdomnych na ulicach, niektórzy mają dostęp do znacznie lepszej opieki zdrowotnej niż inni, fundacje charytatywne nie są w stanie wszystkim pomóc, tu i ówdzie toczą się okazjonalne walki gangów, itd. Pomyślałem, że może warto byłoby stworzyć monopolistyczny aparat przemocy oparty na zasadach otwartego dostępu i większościowego wyboru, który będzie w stanie pobierać od wszystkich przymusowe opłaty na rzecz rozwiązania tych problemów – zapewnienia wszystkim potrzebującym dostępu do publicznej opieki zdrowotnej, stworzenia mieszkań komunalnych dla bezdomnych, wyeliminowania wojen gangów poprzez wprowadzenie ścisłej kontroli dostępu do broni palnej, itd.

B: A co będzie, jeśli zamiast zająć się wszystkimi tymi rzeczami, ten monopolistyczny aparat przemocy użyje swojej siły w celu rozdawania monopolistycznych przywilejów swoim faworytom, zniechęcania ludzi do brania odpowiedzialności za swoje życie, tworzenia gett dotowanej przestępczości, rozbrojenia nas po to, aby móc nas wyzyskiwać bardziej efektywnie niż najlepiej nawet zorganizowany kartel gangów, i wydawania nakazów szpiegowania, wywłaszczania i skrytobójczego mordowania ludzi takich jak ja i ty z dowolnych powodów, które kontrolujący ten aparat uznają za stosowne?

A: W porządku, rozumiem. To nie był dobry pomysł. Przepraszam.

Friday, April 17, 2015

Libertarianism, Rationalism, and Empiricism

Libertarianism combines the best features of rationalism and empiricism. On the one hand, it is based on a deductive reflection regarding the logically necessary shape of the general institutional framework within which individuals can effectively pursue their goals without hindering each other’s activities – a framework that embodies unconditional respect for the principle of self-ownership, private property rights, and the system of competitive entrepreneurship and effective performance verification.

On the other hand, since notions such as the necessary conditions of self-ownership or property violation are in many cases vague, the abovementioned system of free entrepreneurial competition allows for utilizing a meticulously empirical trial-and-error method to develop the kind of precise ethical principles and legal solutions that can sufficiently disambiguate the relevant normative terms in any given dispute so that it can be resolved in a mutually agreeable way.

In other words, libertarianism combines rationalist intransigence in the context of defending the values that protect inherent individual rights and empiricist flexibility in the context of clarifying the definitional boundaries of the values and rights in question. These are both grounded in the intellectual and moral potential of individual liberty, the value that only libertarianism can credibly put in its rightful first place.

Thursday, April 16, 2015

The Intellectually Insulting Logic of Statism

In the same breath, a statist will support deficit spending to "promote economic growth", bureaucratic regulations to slow down economic growth and "save the environment", antitrust laws to "promote competition", price controls to "reduce cutthroat competition", "fiscal activism" to "boost aggregate demand", "sin taxes" to "reduce conspicuous consumption", minimum wage laws to "increase consumer purchasing power" and caps on bonuses to "prevent consumer greed", bills to "empower the consumer by increasing his number of choices" and "fight consumer anxiety by reducing his number of choices", and so on ad infinitum. In other words, he will unashamedly add intellectual insult to physical injury in pursuing the only thing that he cares about: power, that is, the negation of individual liberty.

Wednesday, April 15, 2015

Przedsiębiorczość, polityka, grzechy i cnoty

Wolnorynkowa przedsiębiorczość uosabia wszystkie cnoty kardynalne: roztropność (umiejętność przewidywania niepewnej przyszłości i tworzenia przemyślanych planów biznesowych), męstwo (gotowość do podejmowania ryzyka i kwestionowania utartych konwencji), wstrzemięźliwość (umiejętność odraczania wynagrodzenia i angażowania posiadanych przez siebie zasobów w długofalowe projekty) i sprawiedliwość (konieczność wywiązywania się z zawartych umów).

Polityka uosabia wszystkie grzechy główne: żądzę władzy, chciwość wymuszonych pieniędzy, żarłoczność (nadkonsumpcję i marnotrawstwo zagrabionych zasobów), lenistwo (niechęć do bycia produktywnym powodowaną możliwością życia cudzym kosztem), gniew (wyłączne poleganie na zinstytucjonalizowanej agresji, przemocy i groźbie), zazdrość (pragnienie doprowadzania do upadku tych, którzy uczciwie osiągnęli sukces) i pychę (przekonanie, że nie podlega się zasadom moralnym).

Która z nich jest bardziej godna zaufania?

Kontraktualistyczny kwadrylemat

Jeśli umowa społeczna może być zawarta w stanie natury, wtedy państwo jest niepotrzebne.

Jeśli umowa społeczna nie może być zawarta w stanie natury, wtedy państwo jest niemożliwe.

Jeśli żadna umowa społeczna nie jest faktycznie zawarta w stanie natury, wtedy państwo jest nieuzasadnione.

Jeśli żadna umowa społeczna nie musi być zawarta w stanie natury, wtedy państwo jest fikcją.

Tuesday, April 14, 2015

International Socialism Invariably Degenerates Into National Socialism

International socialism (statism, interventionism, bureaucratism) invariably degenerates into national socialism. As it coercively redistributes resources between different national groups, it foments their mutual animosity and makes their members look upon each other as parasites and exploiters. Thus, while they are reinforced in their coercive, collectivist mentality, they start clamoring for decomposing the existing supra-tribal collectivism into a variety of tribal ones. The end result is that one layer of coercive collectivism (bureaucratic statism) is strengthened by another layer of coercive collectivism (nationalistic tribalism). This is yet another illustration of the old and plain truth that institutional coercion of any kind can only lead to ever more institutional coercion, and that nothing but unconditional respect for individual liberty can civilize social relations, both on a national and international scale.